
امروز طبق معمول هر روز دقایقی رو پشت چراغ قرمز گذروندم. تو همون زمانهای پشت چراغ قرمز و بعدش هم راه گرفتن های سر هر چهارراه داشتم به مردم، کارهاشون و عکس العمل هاشون دقت میکردم. واقعا مطمئن شدم که ما هنوز هم در همین پایتخت فرهنگ کاملی نداریم. نه فرهنگ شهر نشینی، نه رانندگی، نه رعایت حقوق دیگران، نه ... و و و
واقعا چه توقعی میشه داشت که تو این جامعه از مردم خواست تا احساسی فکر نکنند و تصمیم بگیرند؟ چه توقعی میشه داشت که مردم به راحتی هر دروغی که تو هر رسانه ای براشون پخش میشه رو باور نکنن؟ چه توقعی میشه داشت که تغییر کنیم؟
تقریبا میشه گفت که هیچی... هیچ توقعی نیست. چه خوشمون بیاد، چه نه، ما آدمای عجیبی هستیم که در اکثر مواقع از سوراخ سوزن رد میشیم ولی از دروازه نه! ما مردمی هستیم که بدون داشتن فرهنگ هر چیزی فقط اون رو خریدیم چون پدرهای عزیزمون هم همینطور بودن و پدرهای اونها هم همینطور و پدر پدرهای اونها هم همینطور و و و
جدا از نداشتن فرهنگ وسایل و تکنولوژی هایی خریداری کردیم نداشتن فرهنگ های شهر نشینی و موارد وابسته اون رو هم نداریم. مثل همین مورد اخیر: انتخابات. با وجود اینکه میدونیم اشتباه یا غلطی رخ داده اما اعتراض کردنمون هم دوره و زمان داشت. آیا باور کردنیه که این مردمی که امروز تو خیابونا هستن همون مردمی هستند که 23 خرداد تو خیابونا بودن یا روزهای بعدش تا قبل از اون نماز جمعه تاریخی؟ به نظر شما آیا ما حتی فرهنگ اعتراض کردن هم داریم؟ آیا ما بلیدم چطور از حقوق خودمون دفاع کنیم؟ آیا ما اصلا از حقوق خودمون چیزی میدونیم؟ آیا ما میدونیم به کی باید اعتراض کنیم و کی باید جوابمون رو بده؟ آیا اگه کسی جوابمونو نده میدونیم باید چی کار کنیم؟ آیا ما به بقیه به چشم مردم هم رده خودمون نگاه میکنیم یا اونها همه پایین تر از ما هستند؟
به این سوالا که فکر میکنم راهی نمیبینم بجز فرهنگ سازی... در هر زمینه ای . ما نیاز داریم که به همدیگه اعتماد کنیم و سعی کنیم که فرهنگمون رو بهبود بدیم
هموطن عزیز! همشهری گرامی! امروز من و تو به هم محتاجیم برای پیشرفت! امروز من و تو به هم محتاجیم برای اینکه به دشمنان دوست نما اجازه ندیم بر ما حکومت کنند! امروز من و تو به هم محتاجیم که همدیگه رو آگاه کنیم از شرایط و وضعیت موجود! امروز روزیست که پدران ما از آن به سادگی گذشتند... همان روزی که ما در جبهه ها دیدیم و همانجا ماند... امروز روز اتحاد من و توست
برای گرفتن دست همدیگر برای آینده ای بهتر: برای من و تو
از این به بعد این بلاگ مخصوص نوشتن بلاگها و مطالبیه که در اونها به همه آگاهی بده در زمینه فرهنگ سازی های مورد نیاز ما در زندگی روزمره! از شما دوست عزیز میخواهم که این آدرس را در اختیار دیگر دوستان نیز قرار دهی تا نفر به نفر گامی بزرگ در عرصه تغییر منش و فرهنگ کنونی زندگی خود داشته باشیم. فرهنگی که نه از آنِ ما بوده و نه از آنِ ماست.
لیاقت ما بیش از اینهاست